Op de VUB bestaan er verschillende verenigingen, elk met hun eigen traditie omtrent linten. Zo hebben de facultaire en regionale verenigingen alsook Bierkultuur enkel een praeseslint, met utizondering van GK en FK die ook over een vice-lint beschikken. Het praeseslint wordt enkel gedragen door de praeses van elke kring, i.t.t. de tradities van Gent, Leuven maar ook de Ehb waar bestuursleden ook een lint krijgen. Het praeseslint is een breed lint met gouden flosjes aan de onderkant. Het schild alsook het academiejaar waarin men praeses is staan op het lint. Het lint wordt over de rechterschouder gedragen opdat het schild op het hart rust. Het vice-lint bij GK en FK heeft geen flosjes en is minder breed. De facultaire linten kennen 1 kleur, terwijl andere verenigingen 2 of 3 kleuren kennen.
Bij Boves Luci Bruxellensis bezit elk lid ook over een dun lint in de kleuren van de club. Schachten dragen dit over hun linkerschouder, ontgroende leden dragen het over hun rechterschouder. Verenigingen aan de EHb zoals ’t Vat, beschikken over bestuurslinten. Deze zijn gelijkaardig aan een praeseslint in breedte en vorm, maar hier staat ook de functie die men als bestuurslid bekleedt op. Vaak laat men de verschillende bestuursfuncties op eenzelfde lint noteren. Een van de weinige verenigingen zonder lint is de Gilde VUB. Deze beschikken over een vlek bij het behalen van bepaalde graden. Praeseslinten (en doorgaans vice-linten) worden bij de overdracht gegeven. Typisch is dit de laatste cantus van het oude academiejaar, de overdrachtscantus, waarbij de afredende praeses het nieuwe bestuur installeert. Hiervoor zweert de intredende praeses een eed (de bepalingen zijn terug te vinden in art. 43 van de codex), dat gevolgd wordt door een ‘Ave Confrater’ dat, indien succesvol, beklonken wordt door tweemaal het ‘Io Vivat’ te zingen. Bekijk zeker ook eens de folkloristische richtlijnen voor meer info.
Het dragen van een lint is overgewaaid van Duitsland, waar rond 1800 ordekruisen werden vervangen door een lint. Dit was een dunne textielen band die uit meerdere kleuren bestond en die vaak onder de jas gedragen werd, vermits studentenverenigingen nog steeds verboden waren. De twee of drie kleurenbanden verwijzen dan weer naar de ideeën van de Franse Revolutie (de nationale kleurenbanden, zoals de tricolore). Het is een symbool van mensen met hoge rangen zoals militairen, burgemeesters etc. Het Seniorenkonvent (SK) bracht enige uniformiteit in de aspecten van het lint omstreeks 1935.
Dhaenens-Lammens kent een lange geschiedenis (vermoedelijk rond 1935 gestart). Beginnende in West-Vlaanderen maakt dit familiebedrijf al jarenlang studentikoze attributen van linten, klakken maar ook vlaggen etc. Praeseslinten worden gebruikelijk hier besteld met uitzondering van MesaCosa. Een van hun prosenioren begaf zich met een beclasht lint in de winkel en de uitbaters konden niet lachen dat hun product waar ze enorm veel werk in hadden gestoken er nu uitzag als een vod. Zij begeven zich sindsdien naar een winkel in Aalst.
Door hun langdurige bestaan en gekende kwaliteit krijgen ze bestellingen van over de wereld. Ook houden ze er een archief op na dat het CAVA zou doen blozen. Van elke vereniging die ooit is gepasseerd wordt bijgehouden wat ooit besteld is geweest, mogelijke ontwerpen of plannen alsook namen en bestelnummers. Helaas zijn beide dames al op oudere leeftijd en ziet het er niet naar uit dat er snel een andere uitbater zal komen. Met het sluiten van Dhaenens-Lammens zou een belangrijk deel van de studentikoziteit sterven.